kilim

“Sessiz Ev Kilimi”

Bu kilim, Anadolu’da gösterişten uzak bir hayatın ürünüdür.

Renkleri bağırmaz, desenleri öne çıkmaz; çünkü bu kilim dikkat çekmek için değil, huzur vermek için dokunmuştur.

Açık krem ve kırık beyaz tonlar:

sade bir evi,

temiz bir yaşamı,

kalabalıktan uzak bir düzeni anlatır.

İnce gri ve toprak çizgiler ise:

geçen yılları,

evin içinden gelip geçen insanları,

sessizce akan zamanı temsil eder.

Bu kilim büyük ihtimalle:

yaşlı bir evde,

soba başında,

her gün aynı yerde serili durmuştur.

Üzerinde bağırış çağırış değil;

çay sesi, dua, akşam sessizliği vardır.

Parça parça dokuma hissi veren yüzeyi, kilimin eldeki iplerle, ihtiyaç oldukça tamamlandığını gösterir. Bu da onun bir çeyiz değil, yaşanmış bir ev kilimi olduğunu anlatır.

Bu kilim:

misafir için kaldırılmamış,

özel gün için saklanmamış,

her gün evin bir parçası olmuştur.

Yani bu kilim bir süs eşyası değil;

sessiz bir hayatın tanığıdır.

Tarz: Sade Anadolu kilimi

Bölge hissi: İç Anadolu – Orta Anadolu köyleri

Dönem: Yaklaşık 30–50 yıllık

Amaç: Günlük kullanım / ev içi yer yaygısı

pazarlık payı vardır.