Yaşamak ve Yazmak: Frankfurt Dersleri

Maddi olmayan şeyleri sözcükler yardımıyla görünür kılmak için, kişinin kendisini bütün varlıkların içine yerleştirmesi veya oralara sızması, mesela kendini çimenlerle kaplı orman yoluyla bütünleştirebilmesi söz konusu. Belirli bir noktadan sonra kendini unutursun ve artık dikenleri olan çimen veya susuzluktan çatlamış kuru topraksın. Yazma anında; gördüğün, işittiğin, kokladığın, tattığın, hissedebildiğin her şeyi kelimelere dönüştürme imkanına sahip olmalısın. Bütün duygularını hikayenin içinde eritebilirsin. Bu arada kendine karşı mesafeni korumalısın. Sanki kendime eşlik ediyormuşum gibi.

Edebiyat yaşamı böyledir. Hep birbirine benzeyenler yan yana gelirler zaten. O yüzden şöyle iddialar gündeme gelir: Yazarlar eserlerini sadece fikirlerini onaylayan kimseler için yazarlar. Sonuçta ise bir şey değiştiremezler. En başarılı denilenler bile kendi düşüncelerini tasvip edenlerin sayısını yukarılara taşıyan ve hayata bakış açıları kendilerine benzeyen insanlardır.